Pools, Russisch, Hindi, Berber, Engels, Chinees, Turks: in onze steden zijn steeds meer talen te horen, en het ziet er niet naar uit dat dit een voorbijgaand fenomeen is. In Vlaanderen en Nederland komt deze meertaligheid onzacht in aanraking met het vrijwel eentalige beleid in instituten als de gezondheidszorg, de administratie, het onderwijs en het gerecht. In elk van die instituten kan men regelmatig communicatie- en andere problemen registreren, met vaak nadelige gevolgen voor cliënten en bezoekers. Hoewel leerkrachten, sociaal werkers, verzorgers, ambtenaren en rechters naar best vermogen proberen om werkbare oplossingen te bedenken, mogen ze echter op weinig ondersteuning rekenen: overheden lijken niet of slechts schoorvoetend kennis te willen maken met meertaligheid, laat staan er voorzieningen voor te willen ontwikkelen. Daarom bieden verschillende experts uit de sociolinguïstiek, de vertaalkunde en de antropologie in dit boek concrete voorbeelden aan van de dagelijkse meertalige en interculturele werkelijkheid in de stad, van hoe men die werkelijkheid benadert en wat daarvan de gevolgen kunnen zijn. Aan de hand van hun feitenanalyse en reflectie wijzen ze op verborgen problemen, onbedoelde effecten, uitdagingen en mogelijkheden om beleid en meertalige realiteit beter op elkaar af te stemmen. Dit boek is bedoeld voor wie in de sociale sector, het onderwijs, de administratie of het gerecht werkt, en voor al wie nader kennis wil maken met de meertalige klank van de stad.

Over de auteur:

JURGEN JASPERS is sociolinguïst. Hij werkt als post-doctoraal onderzoeker bij het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek Vlaanderen en aan de Universiteit Antwerpen. Hij doceert, verricht onderzoek en publiceert over de verbanden tussen taalvariatie, onderwijs, beleid en standaardisering. Met bijdragen van Stef Slembrouck, Raïssa De Keyser, Katrijn Maryns, Laure Allain, Ton Vallen & Sjaak Kroon, Sigurd D’hondt en Jef Verschueren.