Auteurs van kritische werken over de politiek en politici van links tot rechts zijn van mening dat de kloof tussen burgers en overheid te groot is. Dat verleidt beleidsmakers ertoe om te interveniëren, zodat die kloof kleiner wordt. In dit boek worden drie van die interventies onderzocht en vergeleken om na te gaan of er bij succes een gemeenschappelijke deler is te vinden. De drie interventies zijn een wetswijziging bij de welstandsprocedure, een buurtbudgetarrangement zoals vormgegeven in Emmen en het protestreferendum. Doordat deze interventies sterk verschillen in locatie, schaal en doorlooptijd mag worden aangenomen dat een gemeenschappelijke deler bij deze drie interventies ook bij andere interventies een vergelijkbare werking heeft. Dat maakt de conclusies van dit onderzoek toepasbaar voor alle beleidsterreinen waar het voor de overheid mogelijk is de afstand tussen burgers en hun overheid te beïnvloeden. In het concluderende hoofdstuk blijkt dat interventies van de overheid vruchten kunnen afwerpen voor het verkleinen van de kloof. Dit kan door het organiseren van regelmatige kleinschalige en bij voorkeur structurele contacten tussen overheidsdienaren en burgers over onderwerpen die burgers raken. Dit effect kan zowel worden bevorderd door middel van mechanismen van de rechtvaardige verdelingtheorie als door mechanismen van de rechtvaardige proceduretheorie.