We weten dat volledige transparantie in bestuur en politiek
niet altijd mogelijk is. Dat neemt niet weg dat er bij het
Nederlandse publiek een breed verlangen naar eerlijke of
betrouwbare bestuurders bestaat en dat de onmogelijkheid
om daaraan te voldoen de nodige onvrede meebrengt. Het is
daarom goed om stil te staan bij de aard van dat verlangen en
de vraag te stellen waarop deze behoefte aan transparantie
berust.
Bovendien lijkt er een kritische grens te zijn. Zodra de
geloofwaardigheid van een bestuurder daaronder komt, is
het snel gedaan met zijn of haar gezag. Het zou zelfs kunnen
dat die drempel langzaam maar zeker hoger wordt, met als
gevolg dat politici qua geloofwaardigheid aan steeds hogere
eisen moeten voldoen.
In dit boek gaan we onder meer na hoe het feitelijk is gesteld
met de geloofwaardigheid van Nederlandse politici. We
behandelen eerst een aantal ontwikkelingen op nationaal
niveau en bespreken dan de theoretische aspecten van
geloofwaardigheid. Ten slotte geven we als Tilburgse
School voor Politiek en Bestuur graag antwoord op de vraag
hoe geloofwaardigheid vorm krijgt op lokaal niveau.
Dit alles mondt uit in een rijkere visie op het handelen van
bestuurders en politici. We zien dat het sociale en normatieve
aspect van publieke geloofwaardigheid belangrijk aan het
worden is. Op basis daarvan formuleren we een nieuwe
onderzoeksagenda, waarbij we vragen over de innovatie
van rechtsstaat en democratie voorop stellen.