De ransuil
Zij is gekomen toen ik het niet zag.
Bij mijn afwezigheid vond zij haar tak en wachtte op mij in de najaarsdag.
[...]
een wezen met de schutkleur van de stam, loodwit en grijs gevlekt.
Een ransuil komt in de herfst aanvliegen bij het huis van de dichteres en houdt daar enkele weken de wacht. Dit inspireert Maria de Groot tot een bundel gedichten waarin de ransuil in drie gestalten wordt bezongen: de uil als teken van het monastieke leven, de kloostertraditie; als belichaming van wijsheid en als Spiegel van het schrijverschap.