Hebben opvoeden en kunst met elkaar te maken? Is opvoeden op zichzelf al een kunst? Dit rijk geïllustreerde boek 'De Kunst van het Opvoeden' beschrijft de historische relatie tussen markante opvoedkundige thema's en de Nederlandse schilder- en schrijfkunst. Vanaf de Gouden Eeuw verbeelden schilders als Jan Steen, Rembrandt van Rijn en Nicolaes Maes de dan geldende opvoedingsidealen. En samen met de vele moraliserende geschriften, zoals die van Jacob Cats en Hiëronymus van Alphen, zien we hoe beiden een eigen rol vervullen in de opvoeding vanaf de Gouden Eeuw. Ze schetsen een beeld van een ongekende betrokkenheid van de Nederlandse ouder bij de opvoeding. Door de strengheid en soberheid van het voornamelijk protestantse geloofsdenken in de eeuwen voor ons zou men verwachten dat de schilderijen en geschriften een streng en sober karakter dragen. Niets is minder waar, ze zijn vrolijk, speels, soms zelfs schalks. De moralistische, opvoedkundige boodschap is met een glimlach het huis binnen gebracht en lijkt te zeggen: 'Kijk hier! Dit ben ik! Dit is mijn familie en zo voeden we op'. En dat is uniek, een bron van herkenning en daarmee tijdloos tegelijk.