Toen Copernicus zijn tijdgenoten ervan probeerde te overtuigen dat de aarde slechts een van de planeten is die om de zon draaien (aan de rand van een melkwegstelsel), verjoeg hij de mens uit het middelpunt van het heelal. Toen Darwin zijn evolutietheorie lanceerde, werd de mens opnieuw gedegradeerd: van een uniek schepsel van de almachtige God tot het huidige eindproduct van het evolutionaire proces. Maar wat nu als we zouden aannemen dat de mensheid ontwikkeld is door hogere wezens, zoals de computer ontwikkeld is door het menselijk ras? In de sciencefictionroman De Leermachines voert Gerard van Winkel (1942) de lezer op een geraffineerde manier mee in deze intrigerende theorie, waarbij de cruciale vraag is: hèbben wij eigenlijk wel iets te willen?