Een boottocht brengt me Chalid, een vluchteling uit Zuid Kordofan. Hij neemt me mee naar de closed area rondom Khartoem en brengt me naar het zuiden, waar de eerste vredesconferenties plaatsvinden in Kadugli en Leira.
Velen heten ons welkom, vrouwen vertellen me indrukwekkende verhalen en we omarmen elkaar ontroerd. Dan is het onontkoombaar om alsmaar terug te keren, en samen de handen uit de mouwen te steken. Het is een fascinerende periode met mensen die prachtig zijn, en betrokkenheid uitstralen naar allen om hen heen. En is het een voorrecht om voor even bij hen te horen...