De ondergrondse spoorweg
In Colson Whiteheads ‘De ondergrondse spoorweg’ is Cora slavin op een katoenplantage in Georgia. Haar helse leven staat op het punt om nog erger te worden: de wrede eigenaar heeft zijn oog op haar laten vallen. Ze besluit om te vluchten, en met hulp van de Ondergrondse Spoorweg (in Amerika het begrip voor het clandestiene netwerk van antislavernijactivisten) begint ze een lange, huiveringwekkende reis door de zuidelijke staten van Amerika richting het vrije Noorden, met de slavenpatrouille op haar hielen. ‘De ondergrondse spoorweg’ is bekroond met de National Book Award.‘Fantastisch, aangrijpend.’ - Barack Obama ‘Een overweldigende roman.’ – NRC Handelsblad
‘Dit indrukwekkende boek vertelt aangrijpende verhalen over de eeuwenlange rassenongelijkheid in Amerika. (…) Als je meer wilt weten over de Black Lives Matter-beweging en institutioneel racisme, is dit verplichte kost.’ –Viva
'Een krachtige, bijna hallucinatoire roman. [...] Hij heeft een verhaal verteld dat onontbeerlijk is voor ons begrip van het Amerikaanse verleden, en het Amerikaanse heden.' – The New York Times
'De ondergrondse spoorweg is op alle niveaus een overtuigende roman: strak gecomponeerd en voortvarend geschreven, spannend, ontroerend, en niet-sentimenteel, en ook confronterend –dat klinkt wat afgezaagd, maar Whitehead laat zien dat ook van bekende onderwerpen en voorspelbare gevoelens nog steeds prachtige, overrompelende literatuur te maken valt.' – De Groene Amsterdammer
'Terecht bejubelde roman.' ***** – EO Visie
'Een van de beste boeken van dit jaar.' – Esquire
'Sommige verhalen moeten vertelt blijven worden, keer op keer. Colson Whitehead schreef met De ondergrondse spoorweg een boek dat onontbeerlijk is voor ons begrip van het Amerikaanse verleden én heden.' – Jan
'De roman waar dit jaar verreweg het meest naar uit werd gekeken. Opnieuw een triomf voor Whitehead.' – The Washington Post
'Een overweldigende roman, zowel literair als politiek.' – NRC Handelsblad
'Een stomp in je maag.' – De Limburger
'Wat het boek zo geslaagd maakt, is dat Whitehead zelf ook wel aanvoelt dat zijn verhaal sensationeel en spannend is, en dat hij het hele boek daartegen in gevecht lijkt. Want hoewel hij een magisch element in zijn verhaal heeft gewoven, wil hij het duidelijk niet als een sprookje laten aanvoelen. Hij laat zijn fictie de historische werkelijkheid niet opvrolijken.' – De Groene Amsterdammer
