De ondergrondse spoorweg is op alle niveaus een overtuigende roman: strak gecomponeerd en voortvarend geschreven, spannend, ontroerend, en niet-sentimenteel, en ook confronterend - dat klinkt wat afgezaagd, maar Whitehead laat zien dat ook van bekende onderwerpen en voorspelbare gevoelens nog steeds prachtige, overrompelende literatuur te maken valt.

Een krachtige, bijna hallucinatoire roman. [...] Hij heeft een verhaal verteld dat onontbeerlijk is voor ons begrip van het Amerikaanse verleden, en het Amerikaanse heden.

De roman waar dit jaar verreweg het meest naar uit werd gekeken. Opnieuw een triomf voor Whitehead.

Fantastisch, aangrijpend.

Hield me 's nachts wakker met mijn hart in mijn keel, bijna te bang om een bladzijde om te slaan. Koop het, en koop vervolgens een tweede exemplaar voor iemand die je kent, want je zult er zeker weten over willen praten zodra je die hartverscheurende laatste bladzijde hebt gelezen.

Fantastische roman over vlucht, opoffering en verlossing.

Een overweldigende roman, zowel literair als politiek.

Een triomf van de verbeelding en tegelijk snijdend realistisch. Wie het gaat lezen kan zich opmaken voor een duistere rit. (...) Als je het boek weglegt ben je doordrongen van een ongemakkelijke waarheid, een waarheid die verborgen ligt tussen de hamerende regels van Colson Whiteheads verhaal: wij zijn nog niet eens begonnen te begrijpen hoe racisme ingrijpt in het leven van mensen. Iedere generatie heeft haar eigen, nieuwe verhalen nodig om dit schokkende feit onder de aandacht te brengen. De ondergrondse spoorweg is zo'n verhaal: spannend, gruwelijk, origineel, rijk.