De ongekroonde koningin van China gaat, zoals de ondertitel al zegt, over een Nederlandse leraar in China. Remco Hofman besluit zijn baan als marketeer op te geven en naar China te gaan om Engelse les te geven op het platteland. Het boek bevat 23 korte verhalen die heel geestig zijn. Al eens een eigenwijze koppige Fries in China meegemaakt? Nee? Dan is dit boekje, het bevat 157 bladzijden, beslist een aanrader. Het is gemakkelijk in één avond uit te lezen, het zal een leuke avond worden. Hofman schrijft heel luchtig en gemakkelijk over de dagelijkse zaken in een middelgroot Chinees stad op het platteland. Toch ontbreekt een ernstiger ondertoon niet. Zoals over het meisje Zhang Xiao Li dat hij op een van de avonden in een bar tegenkomt en die van haar baas als tolk moet dienen tussen de leraar en de bar bezoekers. Zij is twintig en werkt om haar kunststudie te kunnen betalen. Ze vertelt dat ze als kind is weggegeven aan een oom omdat ze het tweede kind in het gezin was. Als dit bekend wordt moeten de ouders een boete betalen - en als ze die boete al moesten betalen, dan het liefst voor een jongen. Dus de vertaalster is gedwongen altijd ergens anders te wonen want thuis kan ze niet komen, zeker niet nu er inmiddels toch een broertje is gekomen. De buitenlandse collega's komen bij Hofman uitgebreid aan bod. Zo werd hij uitgenodigd om kennis te maken met de andere buitenlandse leraren, die aan tafel zitten met hun Chinese vrouwen alsof die hun eigendom zijn. Hoe meer er gedronken wordt, en dat schijnt volgens de schrijver nogal wat gedaan te worden, hoe meer denigrerende opmerkingen over de Chinese bevolking. Maar Hofman maakt ook kennis met de vasthoudendheid van de Chinezen: de kunst om iemand voor het blok zetten zodat je geen kant uit kan. Remco moest, na eerst twaalf uur lang studenten te hebben aangehoord op een voordrachtwedstrijd, met de collega's verplicht uit eten. Dan hoopt hij de vrijheid te proeven door naar huis te wandelen en dat deelt hij zijn gezelschap mee. "Het gesprek valt stil. Miss Chen en haar gespeksgenoten kijken me aan alsof ik net verteld heb, dat ik vanavond zelfmoord ga plegen, maar dat ik er nog niet uit ben of ik me ga ophangen of mijn polsen ga doorsnijden." Nee hij moest mee met de taxi want in Nanchung is het hartstikke gevaarlijk volgens Miss Cheng. Hij houdt bij hoog en laag vol: hij zou naar huis lopen, het was toch niet ver. Na een tijdje rijden er stilletjes twee taxi's achter hem aan en wordt hij resoluut in de taxi gezet. Tsja, en dan geef je maar toe, zelfs als koppige Fries.