Weinig onderwerpen die Simon Carmiggelt langer en heftiger hebben beziggehouden dan die verdomde oorlog. Achter de publieke persoonlijkheid ging, zoals biograaf Henk van Gelder het formuleerde, de man schuil ‘die zichzelf uit de schaduw moest halen van zijn in de bezetting opgepakte broer, die aan de oorlog een aan fanatisme grenzend wereldbeeld overhield’. Gedurende zijn hele schrijversleven – van de Hongerwinter (in januari 1945) tot in de jaren tachtig – publiceerde Carmiggelt in zijn Kronkels in Het Parool met regelmaat over de bezetting van ‘die lelijke moffen’ in WOII.

Carmiggelt maakt intens voelbaar hoe de Duitse bezetting en de oorlogsjaren het dagelijks leven aantastten van alles en iedereen. Deze bloemlezing is een keuze van de meest pregnante stukjes die Carmiggelt gedurende veertig jaar schrijverschap aan de oorlog wijdde. Een derde van deze oorlogsscherven verscheen nooit eerder in boekvorm.