Hoe beleefde je als kind de Tweede Wereldoorlog en het dagelijkseleven in ’40 – ‘45? Voor wie de veertien verhalen leest van jongemensen in de oorlog komt er een min of meer ‘onzichtbare tijd’in beeld. Het was een donkere periode, maar was het ook een tijdzonder plezier, zonder lach? Was er honger en was elke Duitser een‘kwaaie mof ’? Over deze en andere kwesties vertellen de veertienjongeren uit de oorlog. Soms als kleuter van vier jaar bij wie de eersteherinneringen in het leven tot ‘oorlogsherinneringen’ behoren ensoms als tiener, werkende jongere of student.Voor onze oorlogskinderen was de oorlog ook spannend. Er werdgelachen, Duitsers werden op de hak genomen, en soms leverdenjongeren een bijdrage aan het verzet.Een boek over jongeren en vóór jongeren. Omdat alleen kennisover de oorlog ons ervan weerhoudt nieuwe oorlogen te beginnen.Omdat elke oorlog verdriet veroorzaakt en elke oorlog zinloos is.En omdat geen enkele oorlog bijdraagt aan het geluk van mensen…