http://hanneketinorcenti.nl/de-partituur-voor-de-toverfluit/ Bauer bezit de gave om in detaillistisch te schrijven zonder ook maar één moment te vervelen. Dat heeft voornamelijk te maken met de mans' kundigeen fraaie stijl. Zijn stijl is scherp, cynisch zelfs zo nu en dan, maar telkens meteen fijn vleugje humor. Kortom: prachtig! https://graaggelezen.blogspot.nl/2017/09/ik-las-de-partituur-voor- detoverfluit.html Vier sterren voor dit hedendaags verhaal uit het jonge verleden over liefde, leven, loslaten, begrip en lijden. .

De hoofdpersoon is Ferdinand Konjic (‘Alsof er een ts aan het einde staat’), een fluitist gevlucht uit Sarajevo. Hij denkt teveel en te afwijkend; zelfs zijn landgenoten in Wenen vinden hem vreemd omdat de sporen van de oorlog in zijn leven alsmaar dieper lijken te worden naarmate de tijd verstrijkt. Zijn herinneringen aan zijn zus Fatima, die hij in de oorlog kwijt is geraakt, komen steeds vaker terug. Kan de muziek hem helpen en een nieuwe wending in zijn leven brengen?

Uit het Kroatisch vertaalde existentiële roman uit 2002 waarin de subcultuur wordt geschetst die is ontstaan door de toestroom van migranten uit de Balkan naar Wenen. De auteur stelt de worstelingen van de vluchteling centraal. Leest makkelijk, laat goed de verwarde psyche van de hoofdpersoon zien.