In De pianist van Yarmouk vertelt Aeham Ahmad het verhaal omtrent de video die via YouTube de hele wereld over ging: Ahmad, spelend op de piano te midden van het puin in een straat in Yarmouk. Het beeld symboliseert de immense verwoesting in Syrië en de onbedwingbare levenskracht van mensen. Ahmad onderging hetzelfde lot als duizenden anderen. Nadat IS-strijders zijn piano hadden vernietigd, vluchtte hij: over land, over zee, met achterlating van zijn vrouw en familie. De opluchting toen hij eindelijk in Duitsland aankwam werd onmiddellijk gevolgd door het peilloze verdriet van familie en vrienden gescheiden te zijn, en alles wat hem vertrouwd was te moeten missen. De muziek als redding en troost is een weerkerend thema in zijn verhaal.
Recensies
‘‘Een foto vertelt nooit hoe iets is begonnen. En ook niet hoe het verdergaat’, schrijft Aeham Ahmad in de openingszin van zijn autobiografie. Precies daarom is getuigenisliteratuur zoals deze zo waardevol.’**** – De Standaard
De Standaard
‘Fascinerend door de link die wordt gelegd tussen de autonome dynamiek van de geweldsspiraal in Syrië en het leven van gewone mensen, die slachtoffer worden, of misdadiger, verdierlijken of in het aangezicht van de hongerdood vasthouden aan een persoonlijke ethiek.’ – Nederlands Dagblad
Nederlands Dagblad
‘Het bijzondere verhaal van een vluchteling die op bewonderenswaardige wijze laat zien wat de kracht is van een positieve instelling en de kracht van muziek. Een iconisch verhaal. Lees het, vertel het door en onthoud het.’ – Ruud Timmerman op Hebban.nl
In De pianist van Yarmouk vertelt Aeham Ahmad het verhaal omtrent de video die via YouTube de hele wereld over ging: Ahmad, spelend op de piano te midden van het puin in een straat in Yarmouk. Het beeld symboliseert de immense verwoesting in Syrië en de onbedwingbare levenskracht van mensen. Ahmad onderging hetzelfde lot als duizenden anderen. Nadat IS-strijders zijn piano hadden vernietigd, vluchtte hij: over land, over zee, met achterlating van zijn vrouw en familie. De opluchting toen hij eindelijk in Duitsland aankwam werd onmiddellijk gevolgd door het peilloze verdriet van familie en vrienden gescheiden te zijn, en alles wat hem vertrouwd was te moeten missen. De muziek als redding en troost is een weerkerend thema in zijn verhaal.
Recensies
‘‘Een foto vertelt nooit hoe iets is begonnen. En ook niet hoe het verdergaat’, schrijft Aeham Ahmad in de openingszin van zijn autobiografie. Precies daarom is getuigenisliteratuur zoals deze zo waardevol.’**** – De Standaard
De Standaard ·
‘Fascinerend door de link die wordt gelegd tussen de autonome dynamiek van de geweldsspiraal in Syrië en het leven van gewone mensen, die slachtoffer worden, of misdadiger, verdierlijken of in het aangezicht van de hongerdood vasthouden aan een persoonlijke ethiek.’ – Nederlands Dagblad
Nederlands Dagblad
‘Het bijzondere verhaal van een vluchteling die op bewonderenswaardige wijze laat zien wat de kracht is van een positieve instelling en de kracht van muziek. Een iconisch verhaal. Lees het, vertel het door en onthoud het.’ – Ruud Timmerman op Hebban.nl
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.
