In De pianist van Yarmouk vertelt Aeham Ahmad het verhaal omtrent de video die via YouTube de hele wereld over ging: Ahmad, spelend op de piano te midden van het puin in een straat in Yarmouk. Het beeld symboliseert de immense verwoesting in Syrië en de onbedwingbare levenskracht van mensen. Ahmad onderging hetzelfde lot als duizenden anderen. Nadat IS-strijders zijn piano hadden vernietigd, vluchtte hij: over land, over zee, met achterlating van zijn vrouw en familie. De opluchting toen hij eindelijk in Duitsland aankwam werd onmiddellijk gevolgd door het peilloze verdriet van familie en vrienden gescheiden te zijn, en alles wat hem vertrouwd was te moeten missen. De muziek als redding en troost is een weerkerend thema in zijn verhaal.