De Franse Verklaring van de Rechten van de Mens en Burger (1789) opent met de overweging dat het vergeten of minachten van de rechten van de mens de enige oorzaak is van maatschappelijk ongeluk en van corrupte regeringen. Het is maar de vraag of minachting voor de rechtsstaat de enige oorzaak is van maatschappelijk ongeluk, maar de ervaring heeft geleerd dat stelselmatige schending van de rechtsstaat inderdaad de spiraal van het noodlot op gang brengt. Daarom moet elke generatie opnieuw geschoold worden in de praktische wijsheid die in de rechtsstaat besloten ligt.