Aan het begin van de negentiende eeuw zagen geletterden de roman als een nieuwkomer. De opkomst van het genre werd dan ook met wantrouwen gevolgd. Sommige nieuwe romans bleken geschikt als tijdverdrijf maar de meeste waren ronduit gevaarlijk. Pas in de loop van de negentiende eeuw werd de roman een volwaardig lid van de letterkundige familie. Toos Streng beschrijft de verandering van status, inhoud en vorm van de roman in samenhang met sociale en politieke opvattingen en ontwikkelingen in het boekenvak. Strengs omvangrijke en baanbrekende literair- en boekhistorische onderzoek leidt tot een nieuw beeld van de negentiende eeuw. Haar boek is ‘een standaardwerk dat decennialang gezaghebbend zal blijven’ (Joep Leerssen).