De rederijkers vormden met de humanisten de vertegenwoordigers van de vroeg-moderne Nederlandse letterkunde. De stedelijke middenklasse van het zestiende-eeuwse Holland communiceerde binnen rederijkerskamers over actuele politieke en theologische vraagstukken. Die kamers vormden zo een belangrijk platform voor afwijkende meningen, en waren dan ook een doorn in het oog van de machthebbers, de Spaanse koning en de Katholieke Kerk.
Regelmatig warden wedstrijden georganiseerd tussen de rederijkers van verschillende steden, die in hun bijdragen belangrijke kwesties moesten behandelen. Bij de spelen van Rotterdam in 1561 leverden de rederijkerskamers van verschillende Hollandse steden (Delft, Schiedam, Gouda, Leiden, Haarlem en Amsterdam) elk een toneelstuk over de vraag: "wie vond de meeste troost van hen die door God verlaten leken?" Dat was een zeer beladen zaak in de tijd van de Reformatie, een tijd waarin een felle strijd woedde over wie zich de Ware Kerk mocht noemen en wie eigenlijk afvalligen waren.
Van alle zestiende-eeuwse rederijkerswedstrijden zijn alleen de spelen en refereinen van 1561 bewaard gebleven. In deze uitgave worden de teksten geanalyseerd en in de context van hun tijd geplaatst. De Rotterdamse spelen van 1561 zal een belangrijke bron vormen voor geïnteresseerden in de vroeg-moderne Nederlandse letter-kunde, de Reformatie en de geschiedenis van de Lage landen in de zestiende eeuw.
Henk Hollar, jarenlang werkzaam in het onderwijs, promoveerde in 2006 aan de Universiteit van Amsterdam op zijn studie naar zestiende-eeuwse Hollandse rederijkerskamers.