Ik ben altijd een avontuurlijk en reislustig persoon geweest. Het was voor mij dan ook niet raar om te besluiten voor langere tijd alleen naar Canada te gaan. Ik heb daar ontzettend mooie maar ook heftige gebeurtenissen meegemaakt. Terug in Nederland volgde een lange opname in de psychiatrie. Tijdens deze opname maakte ik nog meer gebeurtenissen mee die een grote invloed hadden op mijn leven. Mijn leven bestond ineens niet meer uit leven maar uit overleven. Elke dag moest ik vechten tegen stemmen en depressieve gevoelens. Gelukkig heb ik Hem altijd aan mijn zijde en kleurde mijn dagen uiteindelijk weer lichter. Tijdens al die momenten waarop ik niet wist wat te doen was er een ding wat mij hielp: gedichten schrijven. Op deze manier kon ik mezelf uiten en voelde mijn hoofd iets minder zwaar. Deze gedichten wil ik nu graag delen, in de hoop anderen te inspireren. Er is namelijk altijd licht aan het einde van de tunnel. Er is altijd hoop.