'De stille kracht' hoort samen met 'Orpheus in de Dessa' van Augusta de Wit, 'Oeroeg' van Hella Haasse en 'Max Havelaar' tot de hoogtepunten van de Indonesie-literatuur. De jacht op fortuin die generaties Nederlanders sinds de 16de eeuw naar het rijke voormalige Nederlands-Indie hebben gedreven, hebben een eigen hoofdstuk in de literatuur nagelaten, met een prachtig exotisch decor en eigen thema's. Die draaien om de botsing tussen culturen, het effect van ontworteling uit de vertrouwde omgeving, de prijs van geldzucht, corruptie van de macht, de kloof tussen arm en rijk, en de overmacht van de natuur over de mens. Ver van huis, in een paradijselijke omgeving en een rijke, voor de Nederlanders vreemde cultuur, jaagt ook Otto van Oudijck op rijkdom en macht. In zijn verdriet en eenzaamheid toont Otto zich uiteindelijk van zijn sterkste kant en wordt hij bijna groter dan de man die hij had willen zijn, maar niet was. Couperus onderscheidt zich door een gevoelige karaktertekening, sterke dialogen en een spannende verhaallijn. 'De stille kracht' wordt met 'De kleine zielen' tot zijn belangrijkste werk gerekend. Klassiek Domein, het oorspronkelijke werk, onverkort.