In De Tijd van de Winteroorlog, het eerste deel van haar autobiografische oorlogstrilogie, beschrijft Eeva Kilpi (1928) de periode 1939-1940, toen Finland en de Sovjet-Unie de eerste van twee onderlinge oorlogen, de Winteroorlog, uitvochten. Deze krachtmeting mondde uit in de gedwongen evacuatie van 400.000 Finse Kareliërs uit het door de Sovjet-Unie ingelijfde gebied. Eeva Kilpi was elf jaar oud toen de oorlog begon en maakte de evacuatie mee. In deze herinneringsroman beschrijft de volwassen Kilpi de belevingswereld van een elfjarig kind dat met haar familie moet vluchten voor de Russische invasie. Voor de roman, die in 1989 verscheen, ontving Kilpi in 1990 de Finse literaire Runeberg-prijs. De prijs is genoemd naar Johan Ludvig Runeberg (1804-1877), de dichter van het Finse volkslied, en wordt jaarlijks uitgereikt aan een Finse auteur die in het Fins of in het Zweeds schrijft. Eeva Kilpi’s literaire carrière begon in 1959 met de verhalenbundel Noidanlukko (Maanvaren). Belangrijke thema’s in haar oeuvre zijn haar oorlogsjeugd, haar familiebanden, haar leven als vrouw van middelbare leeftijd, haar liefde voor de natuur en haar heimwee naar het verloren thuis in Karelië. Zelf zegt ze hierover: ‘Mij dunkt dat mijn hart destijds is gebroken, ook al besefte ik dat toen niet, er ontstond een leegte die ik met schrijven probeer te vullen en een verdriet dat nooit echt overgaat. ’De volgende twee delen van het imposante oorlogsepos van Kilpi verschijnen in 2023 en 2024.