Zelfs iemand met staar ziet duidelijk wie Tom Wouters' held is: Drs P. Wouters opent zijn debuutbundel 'De tsaar had last van staar' met een citaat uit het welbekende 'Dodenrit'. Een wellicht nog beter motto haalt Wouters [1984] aan in zijn inleiding: 'Cette historie est vare puisque je l'ai inventie' [Boris Vian]. In deze bundel speelt Wouters namelijk niet alleen een spel met taal [letters omdraaien, woordspelingen, veel rijm], maar ook met de geschiedschrijving van Rusland - niet gehinderd door enige kennis daarvan, zoals de auteur zelf al in de inleiding aangeeft. Zo zou er een Russische fastfoodketen genaamd Borsjtsj geopend zijn in de Verenigde Staten [die soep klaarmaken kost een bescheiden eeuwigheid]. De gedichten zitten vol vergelijkbare humor. Soms zijn de grappen vrij duidelijk, soms zijn ze subtieler; aan mij wist de bundel in elk geval een groot aantal glimlachen te onttrekken, en ik heb een paar keer hardop moeten lachen. [...] Hoewel op technisch vlak nog wel wat winst te behalen valt, zijn Wouters' inhoudelijke vondsten al erg leuk. De gedichten zijn op hun best als tijdens het vrolijke spelen iets heel wezenlijks naar de oppervlakte komt, zoals in het titelgedicht over de Tsaar, die bovendien ook nog dyslexie heeft.