Na een zoektocht van uren vonden we papa huilend op een bankje in een klein dorp zo'n tien kilometer uit de buurt.`Ik weet het niet meer, ik weet het niet meer, snikte hij.Ik voelde me net zo ontredderd als de kwetsbare man die ik nauwelijks nog herkende.Eveline zorgt voor haar demente vader. Terwijl zijn geheugen afneemt, nemen de raadsels rondom zijn leven toe. Hoe goed kent Eveline haar vader eigenlijk? Moet ze zijn verwarde opmerkingen toch serieuzer nemen dan ze in eerste instantie dacht? En hoe zit het met de geheimzinnige gebeurtenissen in het verpleeghuis voor alzheimerpatiënten, waarbij zelfs het landelijke nieuws wordt gehaald? De vergeten jaren is een aangrijpende en spannende roman vol onverwachte wendingen. Een herkenbaar verhaal voor ieder die te maken heeft met het ongrijpbare proces van dementie en het verwerken van het verlies van iemand die zo dichtbij is, maar toch zo ver weg.Op jonge leeftijd maakte de auteur de dementie van haar vader mee. Haar ervaringen vormden de inspiratie voor het thema van dit boek, waarin een vader en dochter door omstandigheden nader tot elkaar komen.Een ontroerend verhaal over de zorg en problemen van familieleden als hun naaste getroffen wordt door dementie. - NBD/Biblion Spannend en herkenbaar. Een boek dat leest als een trein! De Boekenhoek -