De zee oefent op Ria Peelen een grote aantrekkingskracht uit. Die aantrekkingskracht voelt ze vooral op een zeilschip dat met slechts het geluid van wind en water zijn weg zoekt door de golven. Soms is de zee een lieflijke godin die het schip draagt en voortstuwt, soms een duivelin die alles en iedereen probeert te verwoesten. De zee heeft twee gezichten. Als Ria naar het ene gezicht kijkt, weet ze dat het andere zich binnenkort naar haar toe zal keren.

Ondanks het feit dat ze de zee zo nu en dan kan vervloeken, weet ze dat ze van haar houdt, weet ze waarom ze naar zee gaat.

In dit boek beschrijft Ria Peelen zeilreizen die zij in ruim twintig jaar samen met haar man Evert maakte en die deels in de waterkampioen zijn gepubliceerd.

Van de verre einders zelf wordt eveneens veel genoten. Ria en Evert bezochten onder andere Spitsbergen, IJsland en de Azoren, maar ook bestemmingen dichter bij huis blijven hen bekoren.

Een zout boek dat zoet leest.