Het is niet met zekerheid te zeggen hoeveel dichtbundels Kees Engelhart publiceerde voor De verloofde van meester. Ik houd het er na enig Googlen op dat dit, na Wereldsuccessen (Contrabas, 2006), Niet voor kinderen (Contrabas, 2008) en Fantastische gedichten (De manke god, 2010) de vierde bundel is die hij onder zijn eigen naam publiceert (als het niet klopt moet Kees me hieronder maar corrigeren). De verloofde van meester is een episch gedicht in vierendertig delen over een getroebleerde jongeman die geobsedeerd is door zijn leraar en verliefd op diens verloofde. Of andersom. Duidelijk is in ieder geval dat zijn betrokkenheid bij het wel en wee van het stel geheel van zijn kant komt. Buiten de klas ziet Meester de jongen nauwelijks staan. De verloofde is al helemaal onbereikbaar. De passages waarin zij het gezelschap van de jongen zoekt en zelfs seksuele avances maakt moeten duidelijk worden toegeschreven aan de puberale fantasie van de protagonist (een voorpublicatie uit de bundel met een voorbeeld daarvan verscheen eerder op Hanta -> LINK <-). Hoewel de hele bundel is gesteld in de tweede persoon enkelvoud, is het perspectief duidelijk dat van de jongen. Dat dat perspectief niet erg betrouwbaar is, is ook snel duidelijk. In 'Meester meester ga toch naar huis' observeert de jongen een ruzie tussen de meester en zijn verloofde, nadat hij heeft geconstateerd dat meester buitensporig veel gedronken heeft op de ouderavond van de school. Je meent te weten dat de dronkenschap van Meester uit diepe wanhoop geboren is Het gaat niet goed tussen meester en zijn verloofde Weer heb je ze het afgelopen weekeinde gezien Nu voor het grote warenhuis tegenover het Stationsplein waar je per ongeluk stond en vanwaar Je meester en zijn verloofde onmiddellijk herkende 'Per ongeluk'? Dus niet. Ook uit het 'weer' in de vierde regel blijkt dat er niets per ongeluks aan is. Deze geobsedeerde jongeman achtervolgt de meester. Omdat hij de illusie koestert iets met hem gemeen te hebben. Dat geldt in ieder geval voor zijn alcoholisme. Ook de jongen vlucht namelijk in de drank. Als hij de kans krijgt haalt hij zijn 'platvinkje' tevoorschijn en geniet van een paar slokken sterke drank. Liefst kirsch, maar grappa, absint of zelfs 'zwaar Duits bier' zijn ook goed. Ook in zijn liefde voor de muziek van Bach en in hoezeer hij in een eigen wereld leeft (als hij de meester in het ziekenhuis bezoekt is hij verbaasd dat hij diens achternaam moet noemen, alsof niet iedereen weet wie 'Meester' is) is de hoofdpersoon een typische overgevoelige puber. Zijn karakter en obsessies zijn in deze bundel gedetailleerd en precies uitgewerkt, in een licht romantische stijl die goed bij het puber-thema past. Dat maakt De verloofde van meester niet alleen een vlot leesbare, maar ook een indrukwekkende bundel.