De vraag naar het lichaam is een vraag naar het lichaam-zijn van hulpverleners (in opleiding), patienten en 'gewone' mensen. Ons lichaam is soms krachtig, mooi en genietbaar. Uiteindelijk is het kwetsbaar en gaat het verloren. Die tragiek maakt het moeilijk om altijd in contact te zijn met ons lichaam. Wanneer patiënten en hulperleners inzien of aanvoelen wat het betekent om lichaam 'te zijn', is dat een basis voor het zoeken naar een houding tegenover pijn, ziekte en lijden. Het kan ook helpen om theoretische en technische deskundigheid in de gezondheidszorg op een 'juiste' manier in te zetten of terug tehouden. Daarmee is meer openheid voor ons lichaam-zijn ook een van de pijlers van een menswaardige gezondheidszorg.

Deel 1 gaat in op verschillende moetieven waardoor mensen voor elkaar zorgen en op de verschillende opvattingen van gezondhied die daarin besloten liggen. Gesteld wordt dat ons levende lichaam, hoe gezond of ziek ook, steeds veranderlijk, eindig en ondeindig is. Deze drie aspecten worden in de volgende delen van het boek nader uitgewerkt en filosofisch onderbouwd. Deel 2 (Oneindigheid) behandelt het verschijnsel communicatie, het bezielde lichaam en invloeden van de hedendaagse maatschappij op de gezondheidszorg. In nauwe samenhang daarmee komen in deel 3 (Eindigheid) spiritualiteit,sterven, seksualiteit en verantwoordelijkheid aan de orde. Deel 4 (Veranderlijkheid) gaat in op de relatie tussen voelbaar lichaam-zijn en wetenschap. Met voorbeelden wordt beschreven hoe de haptonomische benadering, autogene training, de fenomenologische methode, wetenschappelijk onderzoek en argumentatievaardigheid gebruikt kunnen worden om concrete gezondhiedszorgsituaties systemisch te kritiseren of rationeel te onderbouwen.

Een oriëntatie op hoogtepunten uit de westerse filosofie keert als een rode draad steeds in de gedachtegang terug: het betoog wordt verhelderend met voorbeelden uit de praktijk, met poëzie van uiteenlopende dichters, anekdotes en songteksten.