Nadenken over zorgverlening aan mensen met een (verstandelijke)
handicap leidt tot zinvragen van ethische en levensbeschouwelijke aard.

Van professionele zorgverleners wordt steeds meer gevraagd
bewust met dergelijke zinvragen om te gaan. Zorgverleners en
zorgverlenende organisaties werken echter vaak vanuit functionele,
op kennis en beheersing gerichte uitgangspunten.

De vraag is hoe de 'zingevende interesse' van mensen haar eigen
plaats kan krijgen. Een plaats in de relatie met cliënten en
patiënten, in de zelfreflectie van de beroepsbeoefenaar, in ethische
bezinning en in de organisatie van de professionele zorgverlening.
In Zorgen met zin wordt vanuit meerdere invalshoeken
(theologie, ethiek, filosofie, beroepspraktijk) naar die plaats gezocht.

Als zorgverlening bewust zorg voor zin omvat, valt een nieuw licht op
de kernbegrippen van hedendaagse zorgverlening: autonomie,
kwaliteit, respect en vraagsturing.