Sinds 14 september 1822, de dag waarop de eerste
schriftontcijferaar Jean François Champollion in Parijs
de code van het het Egyptische hiërogliefenschrift brak,
heeft nog nooit een vrouw een oud, ooit verloren gegaan,
maar bij een archeologische opgraving herontdekt
schrift ontcijferd. Alleen aan Europese mannen, van wie
ook de auteur er eentje is, mocht zo'n topprestatie tot
dusver toevallen, omdat alleen zij in de luxe positie verkeerden
om het geduld en de onverzettelijkheid op te
brengen hun hele werkzame leven aan de ontcijfering
van het schrift van hun keuze te wijden.
De auteur, zelf aanhanger en belijder van de in Europa
rond 3200 en in India rond 1700 v.o.j. vernietigde vrouwencultuur
en vrouwenreligie, heeft daarom dit boek
geschreven 'Voor een onbekende scholiere' in de hoop
dat zij, waar mannen tot nu toe hebben gefaald, de eerste
vrouw mag zijn die alsnog het raadselachtige Indusschrift
ontcijfert....