In de rugzak van ons huwelijk werd met een trefzekere slag een scheur getrokken. Een scheur die ging rafelen en nimmer nog is te herstellen.
Nu ik de zorg voor Jé met een bloedend hart uit handen heb moeten geven, is de tijd aangebroken mijn leven op een andere manier inhoud te geven. Ik weet dat dit mij zal lukken, maar besef ook dat het tijd nodig heeft.
Eerst zal ik moeten afkicken van de geboden intensieve zorg aan Jé.

In dit boek vertelt Anna Kokmeijer op aangrijpende wijze het verhaal van de ziekte van haar man, Parkinson-dementie. In het proces van zijn aftakeling werd de zorg voor haar steeds zwaarder. Niet alleen omdat haar man steeds minder kon, maar vooral ook, omdat ze afscheid moest nemen van de man die hij ooit was. En omdat het zo lang duurde voor de diagnose werd gesteld. Uiteindelijk moest hij worden opgenomen in het verpleeghuis. Hoe ze leerde daar mee om te gaan en wat ze allemaal moest doormaken voor het zover was, beschrijft ze in dit boek. Het is een verhaal dat veel mantelzorgers zullen herkennen en waar ze mogelijk wat troost in zullen vinden.