In de loop van de Tweede Wereldoorlog worden er in bezet België en in Duitsland zelf kinderen geboren uit Belgische vrouwen en Duitse mannen. Zij zijn oorlogskinderen in strikte zin: zonder de oorlog zouden hun ouders elkaar (hoogstwaarschijnlijk) niet hebben ontmoet. Wie waren deze ouders? Hoe ontmoetten ze elkaar? Wat voor relatie hielden zij erop na en hoe kon deze, in een bijzonder complexe sociale en ideologische context, al dan niet worden uitgebouwd? Dit werk is daarbij bijzonder aandachtig voor de juridische status en maatschappelijke gevolgen van deze relaties, die uiteindelijk tot oorlogskinderen leidden. Belgisch-Duitse oorlogskinderen bevonden zich vanaf hun geboorte vaak in een erg moeilijke situatie. Zij genoten noch juridische, noch enige maatschappelijke bescherming. Dit is voor oorlogskinderen die vandaag geboren worden niet anders. Gerlinda Swillen publiceerde in diverse tijdschriften, is wetenschappelijk medewerker van RHEA (Onderzoekscentrum voor Gender en Diversiteit van de Vrije Universiteit Brussel) en correspondent van het SOMA (Studie- en Documentatiecentrum Oorlog en Hedendaagse Maatschappij). Verder is ze oprichter en voorzitter van de Vereniging der Oorlogskinderen in België. Gerlinda Swillen is ook ereleraar Vlaams Gemeenschapsonderwijs en algemeen voorzitter van het Masereelfonds. Ze werkte in het verleden onder meer voor de VRT en was vanaf 1967 lid van het Aktiekomitee Gelijk Loon voor Gelijk Werk.