Het beschamende beeld staat op ieders netvlies: jonge meisjes en vrouwen, kaalgeknipt en met menie besmeurd, omgeven door een joelende menigte. Toch was over de zogeheten moffenmeiden, vrouwen die tijdens de oorlog omgang hadden met Duitse soldaten, tot nu toe weinig bekend.
Wie geschoren wordt moet stil zitten is het eerste boek dat uitvoerig ingaat op het leven van deze vrouwen die, hoewel zij een plaats innemen in het collectieve geheugen, vrijwel geen aandacht meer krijgen. Dankzij haar speurzin en tact wist Monika Diederichs in gesprek te komen met betrokkenen die hierover (begrijpelijkerwijs) tot nu toe hebben gezwegen. Ook kreeg zij toegang tot archiefbestanden die, in verband met de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, eerder voor onderzoekers gesloten bleven.
Het resultaat is een indrukwekkend boek over een onderbelicht aspect van de Tweede Wereldoorlog. Hoe dachten deze meisjes en vrouwen zelf over hun omgang met de bezetter? Hoe was het voor hen om tegen de wil van de omgeving hun gevoel te volgen? Wat gebeurde er als zij zwanger raakten? De ervaringen van deze vrouwen met nationaalsocialistische zorginstellingen en diverse instellingen van de Wehrmacht worden aangrijpend beschreven. Daarnaast gaat het boek uitvoerig in op hun ervaringen met de Nederlandse bevolking, tijdens en na de oorlog.
Monika Diederichs is historica. Eerder leverde zij een bijdrage aan een Noors onderzoek over Europese kinderen die in de periode 1940-1945 zijn geboren uit relaties tussen autochtone vrouwen en Duitse militairen. Ook werkte ze mee aan het boek Children Of World War II. The hidden enemy legacy.