In De zomer die nog komen moest keert de schrijver terug naar zijn geboortestad in Brabant en geeft Hij stem aan 'de messentrekkers, de roversbenden, de woonwagenbewoners, de werklozen en voddenboeren'. Als hij vervolgens zijn geboortegrond verlaat, reizen we met hem mee naar de Verenigde Staten, om tot slot terecht te komen in de donkere marges van Europese steden als Brussel en Sarajevo. Het blijkt dat de hoofdpersonen op zoek zijn naar iets wat ze in de loop der tijd verloren hebben of ze op brute wijze is ontnomen. De verhalen van weemoed en verlangen in De zomer die nog komen moest getuigen van een verfijnd zintuiglijk en stilistisch vermogen. De tegendraadse jonge rapdichter van weleer laat in zijn nieuwe prozawerk een verrassend rijp stemgeluid horen.
'Serge van Duijnhoven is een van de mensen die hebben geholpen een literair klimaat te scheppen waarin meer mogelijk is dan voorheen. [...] Op hem moeten we zuinig zijn. Want zoveel getalenteerde, daadkrachtige en eigenzinnige kunstenaars zijn er niet.' De Groene Amsterdammer
Serge van Duijnhoven (1970) is schrijver, dichter en historicus. Tevens was hij de oprichter van het tijdschrift MillenniuM, en is hij frontman van het muzikale gezelschap Dichters Dansen Niet. Recentelijk publiceerde hij {Balkan} Wij noemen het rozen (reisverslagen), Bloedtest (poëzie) en War Photographers, een boek over oorlogsfotografen.
'De beeldspraak van Van Duijnhoven is ongemeen rijk, ik zou bijna zeggen: ouderwets artistiek.' De Morgen