De Zwijgfabriek onthult het schokkende asbestverleden van Eternit in Goor, waar jarenlang onbeschermd werd gewerkt. Ruim 150 doden, duizenden besmette plekken, en een lang verzwegen waarheid.Van 1937 tot 1993 is er door het bedrijf Eternit in Goor op grote schaal asbest verwerkt in bouwmaterialen. Generaties arbeiders hebben in de fabriek vrijwel onbeschermd golfplaten en buizen van asbestcement gemaakt. De werknemers zijn in de beginjaren niet gewaarschuwd, terwijl Eternit de risico’s kende. Daarom wordt voor het eerst in Nederland een grote fabrikant als Eternit voor de strafrechter gedaagd. Omwonenden van Eternit konden gratis bedrijfsafval halen om schuurtjes te bouwen en om zandwegen en het eigen erf te verharden. In Twente zijn ruim 3000 met asbestafval vervuilde plekken gesaneerd, maar de dodelijke erfenis van asbest is er nog altijd. Tot dusver zijn zeker 150 mensen overleden door asbest afkomstig van Eternit: ex-werknemers. En mensen die er niet werkten, maar de werkoveralls van hun vader, opa of broer wasten, of als kind speelden op wegen met asbestafval. Onderzoeksjournalist Joop Bouma volgde voor dagblad Trouw ruim 30 jaar het asbestdossier. De Zwijgfabriek ontrafelt het schokkende asbestverleden van Eternit in Twente, in gesprekken met asbestslachtoffers, oud-werknemers van de fabriek en hun nabestaanden. De Zwijgfabriek geeft inzicht in de grote rol van deze multinational in de lobby om asbest-wetgeving tegen te houden.