In deel 2 beschrijft Theo Kars hoe hijgearresteerd wordt voor zijn aandeel in depostfraudes, hoe tijdens zijn voorarrest zijnlevensopvattingen op de proef wordengesteld, en hoe hij van zijn gevangeniscel eenmonnikencel maakt. Dan volgt het verslagvan zijn uiteenlopende belevenissen in dejaren waarin hij er ondanks alle weerstand(`de paria van het literaire dorp , `een piraatdie voer onder een door niemand erkendevlag ) er ondanks alle weerstand in slaagdevan zijn pen te bestaan.Tussendoor lezen we over het ongewoneleven dat hij leidde in Amsterdam en op Ibizamet twee meisjes, en over zijn vergeefse strijd tegen de schizofrenie van eenvan hen. Na de ontbinding van deze menage à trois probeert hij de schade teherstellen die hij heeft opgelopen, en zet zich ervoor in opnieuw, en ditmaalblijvend, de financiële vrijheid te verwerven die onmisbaar is voor het soortleven dat hij voor ogen heeft. Hij maakt daarbij gebruik van alle geoorloofdeen wederrechtelijke middelen die hem ten dienste staan.

`Ik heb altijd een voorliefde gehad voor personen over wie iedereen schande sprak, voor spelers en overspeligen, voor schrijvers als Casanova en Multatuli, en tegelijkertijd een antipathie gevoeld voor hele en halve heiligen als moeder Teresa, majoor Bosshardt en de Dalai Lama, het soort figuren dat door iedereen wordt geroemd om hun belangeloosheid en idealisme. Wel, dat bewijst dat ik niet deug.