Driekwart van de werkende vrouwen in Nederland werkt in deeltijd. Bij ruim de helft gaat het om een kleine deeltijdbaan (minder dan 25 uur per week). Het kabinet wil de gemiddelde arbeidsduur van vrouwen vergroten. Een belangrijke vraag is dan hoe groot de ruimte voor uitbreiding van de arbeidsduur is en wat de mogelijkheden zijn om te bevorderen dat die ruimte zoveel mogelijk wordt benut.
In dit rapport wordt vanuit drie invalshoeken op die kwestie ingegaan. In hoeverre en op welke manier spelen werkgevers een rol bij het vergroten van de arbeidsduur van vrouwen en welke mogelijkheden en belemmeringen zijn er op dit vlak. Bij vrouwen in kleine deeltijdbanen is nagegaan in hoeverre zij meer willen werken en proberen dat te realiseren en hoe zij daartoe gestimuleerd zouden kunnen worden. Omdat de ruimte voor vrouwen om meer te kunnen werken mede wordt bepaald door de taakverdeling met hun partner – als ze die hebben – keken we ook op welke manier mannen met voltijdbanen hun arbeidspatroon (willen) veranderen. Dat kan zijn door minder te werken, maar ook door hun werktijden te veranderen en door meer thuis te werken. De bevindingen wijzen uit dat er wel mogelijkheden zijn om de arbeidsduur van vrouwen te vergroten, maar ook dat het niet waarschijnlijk is dat vanzelf zal gaan.