Overheid en burgers voeren ‘meedoen’ hoog in het vaandel: maatschappelijke participatie in het algemeen en arbeidsparticipatie in het bijzonder. Maar voor iedereen telt een dag slechts 24 uur, dus is er gedrang in de agenda en moeten er keuzes worden gemaakt. In deze publicatie wordt de tijdsordening in Nederland vanuit het perspectief van de burger geanalyseerd. Volle agenda’s en vastliggende tijden in de samenleving (werk-, school- en openingstijden) kunnen tot knel¬punten leiden. Ervaren mensen dat ook zo en welke oplossingen zien ze daar dan voor? Staan knelpunten in de tijd een grotere arbeidsdeelname in de weg? Dat blijkt maar zeer gedeeltelijk het geval te zijn: meer flexibiliteit in werktijden en ruimere openingstijden van voorzieningen zijn gewilder dan meer kinderopvang en ruimere schooltijden. De aandrang om meer (uren) betaald te gaan werken is overigens niet groot. Grotere arbeidsparticipatie lijkt meer een kwestie van attitudeverandering dan van het oplossen van tijdsknelpunten. Andere temporele condities kunnen daarbij helpen, maar een gegarandeerde uitkomst is dat niet.