Op 22 mei 2015 sprak prof. Willem van Boom zijn oratie uit ter gelegenheidvan de aanvaarding van de leerstoel Civiel Recht te Leiden. Detitel ‘Door meten tot weten’ verwijst naar de lijfspreuk van natuurkundigeHeike Kamerlingh Onnes. Diens borstbeeld met lijfspreuk staat voorhet Kamerlingh Onnes gebouw, waar inmiddels de Leidse rechtenfaculteitis gevestigd. Hoe verhoudt die lijfspreuk ‘door meten tot weten’ zichtot het werk dat wordt verricht op rechtenfaculteiten?Die vraag is niet eenvoudig te beantwoorden. Het is immers geen evidentiedat een rechtenfaculteit zich afficheert als bolwerk van exactheid.Juristen houden zich immers vooral bezig met taal, tekst, systematisering,logische argumentatie, overtuiging en een betere wereld. Zijpostuleren normen, debiteren tegeltjeswijsheden, argumenteren metverwijzing naar rechtssysteem, wet, rechtspraak, literatuur; maar zeldenzie je ze meten of verwijzen naar systematische waarneming. Dus watnemen we waar als we op rechtenfaculteiten gaan meten?In zijn oratie stelt Van Boom onder meer vast dat meting uitwijst dat rechtenfaculteiten‘kruispunten’ van verschillende wetenschapsopvattingenzijn. Rechtswetenschap bestaat uit zoveel meer dan alleen het klassiekjuridische werk. Dat gegeven heeft consequenties waar rechtswetenschappersantwoorden op moeten formuleren. In zijn oratie belicht VanBoom een aantal van de uitdagingen die rechtswetenschappers – en dusook privaatrechtswetenschappers – te wachten staan, bijvoorbeeld bijhet verder verbeteren van de manier waarop zij kwaliteit van onderzoekmeten.