Ester wordt overspoeld door herinneringen aan haar jeugd en het beklemmende gezinsleven dat in het teken stond van haar moeders depressie en doodswens. Als haar vriend Tom dan ook nog eens te kennen geeft dat hij een kind wil, begint er een tijdbom te tikken.'Draagtijd woelt onderhuids met rake flashbacks naar de jeugd van de hoofdpersoon, met onverhuld sarcasme en scherpzinnigheid.' - Liesbeth Steur (columnist, schrijver)