4 september 1944: de Tweede Wereldoorlog is officieel voorbij. Maar niet voor iedereen. Voor velen begon toen hun persoonlijke oorlog. Zoo ok voor Ernest Claes. Meer dan drie maanden zat hij onschuldig vast in de gevangenis van Sint-Gillis.
In deze bange en onzekere periode pent Ernest Claes zijn belevenissen neer. Eerst met korte aantekeningen in telegramstijl, want 'het zou maar voor één dag zijn'. Maar al snel dringt de ernst van de situatie tot hem door. Hij vindt troost in lezen en schrijven en vindt een uitlaatklep voor het web van geruchten waarin hij verstrikt raakt.
De dagboeken vormen het authentieke relaas van zijn diepste emoties: van weerzin tot berusting, van mildheid tot verbittering, van hoop tot ontgoocheling... Auders dan zijn literaire werken geven ze een ongezouten en heel gedetailleerd verslag van het grimmige klimaat van toen. De naakte waarheid over de willekeurige repressie die mensen tekenden voor het leven, laat ons ook vandaag niet onberoerd. Nooit eerder kreeg de lezer de kans zo diep door te dringen in de ziel van Claes.
ERNEST CLAES is een van de meest gelezen en vertaalde Vlaamse schrijvers. Drie maanden gevangenis werd nog nooit eerder gepubliceerd. De notities werden gevonden in een lade in het sterfhuis van zijn kleindochter Paula (1944-†2002).