Soms kom je bij toeval een mooi boek tegen, je leest op zaterdagmorgen de krant en dan staat er een artikel in over dit boek. Het is een boek voor kinderen maar net zo goed voor hun ouders. Wat gebeurt er met een kind als het ineens helemaal op zichzelf is aangewezen? Alfred gaat tijdens de oorlog met zijn tante naar de dierentuin en dan moeten ze zich verstoppen voor een razzia. Zijn tante gaat na een poosje even kijken hoe het met zijn oom is en beloofd hem terug te komen. Ze komt niet meer terug. De dierentuin is de komende 2 jaar zijn thuis. Hij heeft geen contact meer met mensen maar verliest zichzelf in een fantasiewereld met pratende dieren en beelden. Dat maakt het verhaal een beetje magisch. Ik heb gelachen en gehuild, en had regelmatig kippenvel. Het is echt een kijkje in de wereld van de onderduikers tijdens de tweede wereldoorlog.