Een ander ik

Na een gewelddadige overval heeft ze maanden tussen leven en dood gezweefd.
Maar de onbekende vrouw die uit coma komt, weet er niets meer
van. Pas door stemmen om haar heen begrijpt ze dat ze in een ziekenhuis
ligt. Dan komen de vragen. Wie is zij en waarom ligt zij hier? Zelfs haar
naam is weggevaagd uit haar hoofd. Niemand herkent haar foto uit de
kranten. Als ze weer kan lopen en spreken mag ze niet langer in het ziekenhuis blijven. Met de verzonnen naam Egidius Papier, ‘Giddy’, en honderdvijftig Rand wordt ze naar een daklozenverblijf in Kaapstad gebracht. Daar begint haar nieuwe leven. Een leven waarin ze niet thuishoort. Een leven dat haar veel leert en haar uiteindelijk helpt haar oude ik terug te vinden. Hoewel: haar oude ik, of een ander?

EKM Dido schrijft meeslepend. Haar stijl is zonder opsmuk of vals sentiment maar
speels en eerlijk en overtuigt meteen. De gruweldaad die Giddy onderuithaalt, wordt nergens breed uitgemeten maar komt in flarden aan het licht. Daardoor wordt het verhaal voortgedreven tot aan de laatste ontnuchterende
pagina’s.