'Een engel op het balkon' is een bundel met vier korte verhalen: bizar, bij vlagen ontroerend en soms griezelig. In de wereld van Gerard Wiersma is van alles mogelijk; dit zorgt voor onverwachte wendingen in zijn verhalen en veel leesplezier.

Moniek: "Een vreemd gevoel bekroop me; als ik híer stond te kijken en dáár lagen de brokstukken van mijn lichaam, dan moest ik nu dus dóód zijn! (…) Vandaar dat ik nu hier ben; ik hoop niet dat ik je heb laten schrikken..."

Higher and Higher: "Ze stak nu haar handen in haar jaszakken, maar haalde er na enig scharrelen een in krantenpapier gewikkeld pakje uit. (…) Bij de afdeling terminale patiënten gebruiken ze dit spul, een soort LSD, om de pijn wat draaglijker te maken..."

De bom: "Die ellendige koptelefoon! ... Ik heb het luchtalarm gemist! De anderen zitten verdomme allang onder de grond...!" Met angstig kloppend hart zette ze het op een lopen naar de metro-ingang."

Een engel op het balkon: "Ik raakte er nu tot m'n eigen verbazing van overtuigd dat de schim lijfelijk aanwezig was en vroeg me af of het dan wel een voortvloeisel van m'n fantasie kon zijn. (…)"Waar woon je, Gabriëlle?" "Voornamelijk in jouw hoofd," giechelde ze…"