De Franse Revolutie wordt algemeen beschouwd als het begin van
een nieuwe tijd, een tijd waarin democratie de plaats zou innemen
van absolutisme en dictaturen en waarin de Verlichting, met een
heilig geloof in het verstand en de wetenschap, religie en geloof
zou verdrijven.
Veel van deze ideeën zijn werkelijkheid geworden in onze
zogenaamde Westerse Wereld, maar mondiaal gezien ligt dat
heel anders. Nog steeds leven er miljoenen mensen in onvrijheid
onder dictaturen, nog steeds is er geen sprake van 'gelijkheid',
en zijn er enorme verschillen in ontplooiingskansen tussen de
mensen van het rijke Noorden en die van het arme Zuiden, alsook
in armoede, ondervoeding, slechte sanitaire voorzieningen,
gebrek aan scholing, medische verzorging en andere asociale
toestanden.
Als we dan ook nog denken aan de verschrikkingen van de Eerste en
Tweede Wereldoorlog die nota bene in het 'Verlichte' Westen zijn
ontstaan, aan de gruweldaden begaan onder communistische en
fascistische regimes, aan de nog overal op de wereld voorkomende
oorlogen, dan zou je kunnen gaan twijfelen aan het nut van
idealen, het bestaansrecht van de mens en de zin van het leven.
Een hemel op aarde probeert op een bescheiden wijze duidelijk te
maken dat de wereld sinds de Franse Revolutie enorm veranderd
is. Er werd een Hemel op Aarde beloofd, maar dit ontaardde
vaak in het tegenovergestelde. Daarom ging Van Os op zoek
naar gedachten die niet zozeer een alomvattend systeem beogen,
maar als grondslag kunnen dienen voor een nieuwe aanpak van de
huidige problematiek, met name in Nederland. Zoals hij zelf zegt:
'Voor mij is dit een droom, voor U misschien wel een nachtmerrie, maar
naar ik hoop in ieder geval een bijdrage tot discussie en verandering.'