In deze oratie staan de zwaarst veroordeelden in ons land centraal: de levenslang gestraften en de terbeschikkinggestelden die zijn geplaatst op een longstayafdeling. Voor beide categorie veroordeelden, die in omvang sterk zijn toegenomen, duurt de opsluiting mogelijk levenslang. Veelal ontbreekt een concreet en re perspectief op invrijheidstelling. De wettelijke voorzieningen schieten in dit opzicht tekort. Met name het ontbreken van een adequate voorziening voor een tussentijdse toetsing van de noodzaak tot voortzetting van de tenuitvoerlegging van de levenslange gevangenisstraf en van het verblijf op een longstayafdeling is een gemis. In deze oratie worden voorstellen gedaan de perspectiefloosheid te doorbreken, met inachtneming van het verschil in karakter tussen de levenslange gevangenisstraf als straf en de terbeschikkingstelling als maatregel.