In de jaren twintig van de vorige eeuw ontvluchtten veel Joden de armoede en het antisemitisme van Oost-Europa. Eigenlijk wilden ze naar Amerika, maar vanaf 1926 kwamen Asjkenazische Joden, vooral afkomstig uit Polen en Roemenië, ook aan op Curaçao.
Daar werden de arme Oost-Europese Joden aanvankelijk door hun welgestelde Sefardische geloofsgenoten afgewezen. Desondanks hadden ze zich binnen vijftien jaar stevig op het eiland verankerd. Vooral de naoorlogse jaren vormden de hoogtijdagen van de Asjkenazische gemeenschap op Curaçao. Ze bezaten inmiddels de meerderheid van de winkels in Punda en hadden onderling een zeer hechte band. Het tropische Curaçao leek in feite een kleine sjtetl: een Oost-Europese stad waar veel, soms zelfs uitsluitend Joden wonen.
In de loop der jaren zijn veel Joden ook weer vertrokken. Tegenwoordig wonen nog maar iets meer dan honderd Asjkenaziem op het eiland. Maar allemaal herinneren ze zich nog het sjtetl-gevoel uit de tweede helft van de twintigste eeuw, dat Jeannette van Ditzhuijzen in Een sjtetl in de tropen heeft opgetekend.


Jeannette van Ditzhuijzen woonde van 1990 tot 1994 op Curaçao waar ze bij de lokale krant de Amigoe werkte. Sindsdien komt zij regelmatig terug om voor Nederlandse kranten en tijdschriften over Curaçao te schrijven. Ze schreef daarnaast diverse boeken over Curaçao en de andere eilanden. Van Ditzhuijzen woont in Almelo en werkt als freelance journalist.