alex gentjens schrijft evocatieve poëziein een zoon huilt zachter dan een dochter doet hij dat over het ontstaan en het uiteenvallen van een gezin in een stad vol met mensen die niet weten wanneer weg te gaan, over een barst, een breuk, een knal, over ontbinding en tal van weers- en andere omstandighedeneen zoon huilt zachter dan een dochter is gentjens’ derde bundelhij debuteerde in 2016 met in stilte, twee jaar later verscheen een leeg wit hoofd