'Waarom komt de wereld om me heen me van dag tot dag onbekender voor? Waarom ben ik begonnen mijn leven van buitenaf te bekijken? Toen ik een vreemde werd voor mezelf, veranderden ook mijn naasten in vreemden. Het leven van alledag werd merkwaardig, alsof het om het leven van een onbekende ging. Ik werd ’s ochtends wakker in een vreemd lichaam, in een vreemd huis. Ik leefde het leven van een vreemde.'
De naamloze verteller is net gescheiden van zijn vrouw – ze heeft hem verlaten, met hun zoon. Steeds meer verliest hij de grip op de realiteit: zijn onderzoek naar een moeras net buiten Helsinki neemt zijn gedachten over.
In de jaren dertig was het moeras een opslagplaats voor dranksmokkelaars. We volgen de groeiende hebzucht van een van hen, totdat het noodlot toeslaat – een tragedie die doorwerkt in de volgende generaties.
'Een zwart sprookje' gaat over het verleden dat ons vormt tot wie we zijn.
