Finland, 1867. Marja laat haar man en boerderij achter en maakt met haar twee kinderen een voettocht dwars door het winterse landschap. Ze wil Sint-Petersburg bereiken, het centrum van het Russische Rijk waartoe Finland behoorde, waar genoeg brood is voor iedereen.
De natuur is onherbergzaam, en veel hulp hoeft Marja niet te verwachten. Wanneer ze het ten einde raad bijna wil opgeven, ontmoet ze een jongeman die haar wil helpen. Maar is hij wel te vertrouwen?
Aki Ollikainen weet met weinig woorden een groot verhaal neer te zetten. ‘Witte honger’ werd genomineerd voor diverse prijzen, waaronder de Finlandia prijs en de Man Booker International Prize.
'Het echte talent van de schrijver zit in de schets van wat honger met mensen doet, hartverscheurende, maar tegelijk ingehouden scènes: de kou bevriest elke emotie, de honger doet de rest.'
'Witte honger is Ollikainens debuutroman, maar is geschreven met de zelfverzekerdheid van iemand die het schrijversvak tot in de puntjes beheerst.'
'Het is onmogelijk onverschillig te blijven bij deze roman.'
