Ds. Joh. van der Poel (1909-1981) was niet alleen binnen zijn eigenkerkverband, de Oud Gereformeerde Gemeenten, maar ook daarbuiteneen geliefd predikant. Vanwege zijn singuliere gaven, zijn godvruchtige levenswandelen zijn beminnelijk karakter nam hij een grote plaats in onderallen die de bevindelijk gereformeerde leer zijn toegedaan. In deze bundelvan zeven preken behandelt hij een aantal Psalmen. Typerend is de groteernst waarmee hij het leven van allen die de Heere liefhebben tekent,maar evenzeer de indringende waarschuwing waarmee hij allen die buitenChristus zijn aanspreekt. Hen wijst hij indringend en liefdevol op de mogelijkheidvan zalig worden door de geheel enige Borg en Middelaar