Horende ouders willen maar één ding: dat hun dove kind gaat horen, dat het leert praten en dat het deel gaat uitmaken van de horende samenleving.
Bij de introductie van het cochleair implantaat, zo’n dertig jaar geleden waren de verwachtingen hoog gespannen. Het zou gaan om een baanbrekende vernieuwing waarvan men dacht dat het van dove mensen horende mensen zou kunnen maken. CI is niet het wondermiddel geworden dat werd voorspeld, maar heeft zijn waarde toch ruimschoots bewezen.
De auteurs van dit boek geven aan waar meer kennis van het CI noodzakelijk is en gaan uitgebreid in op wat we nu al wel of nog niet van CI weten. Vragen zoals ‘neemt door het gebruik van CI de kwaliteit van leven toe,’ en ‘stromen dove kinderen met een CI sneller en makkelijker door naar verschillende typen onderwijs’ komen uitgebreid aan de orde.
Dit boek is bedoeld voor begeleiders, hulpverleners, artsen, leerkrachten, maar ook voor leden van CI-teams (keel-neus-en oorartsen, audiologen, logopedisten, technici), ouders en anderen die betrokken zijn bij de zorg voor, het onderwijs aan en de opvoeding van dove kinderen.

Truus van der Lem was psycholoog-directeur van de Nederlandse Stichting voor het Dove en Slechthorende Kind (NSDSK). Zij is voorzitter van de Stichting Van der Lem Fonds.
Gerard Spaai is onderwijspsycholoog. Hij was hoofd van de afdeling Onderzoek en Ontwikkeling van NSDSK. Momenteel is hij werkzaam bij Bartiméus Onderwijs te Doorn.